Gecedir: Yeni yeni uyanıyor sevenlerin türküleri. Ve benim ruhum da bir sevenin türküsüdür.
Dinmeyen, dinmek bilmeyen birşey var benim içimde, ses olmak ister. İçimde sevgiye susamışlık var, sevginin dilini konuşuyor kendisi.
Işığın kendisiyim ben: Gece olsaydım keşke! Ama budur işte benim yalnızlığım, çepeçevre ışıkla sarılmış olmam.
İnsanın çevresinde duyduğu o korkutucu sessizliğe gelince, o da ayrı şeydir. Yedi kattır yalnızlığın derisi; bir şey işlemez üzerine. İnsanlara yaklaşırsın, dostlarını selamlarsın: Gene bir ıssızlık, gene bir tek bakış yok karşılık veren. Olsa olsa bir başkaldırıdır. Herbirinde başka türlü olmak üzere, bana yakın herkeste gördüm bu başkaldırmayı, sanırım, karşıdakını en çok yaralayan şey, onunla aramızda bir ayrım olduğunu birdenbire sezdirmektir.