Gözünü daha önce açmamış olmak, bence insanlığın en büyük yüz karası, en büyük kabahatidir. İçgüdü olmuş bir kendini aldatma, hiçbir olayı, niçinselliği, gerçeği görmemeyi kafaya koymak, yanlılığa karşı gözleri kör olmak, suçun daniskasıdır; yaşama karşı işlenmiş bir cürümdür.
"Doğruyu söylemez asla iyi insanlar. Yanlış kıyılar, yanlış güvenlikler öğretti iyiler size; iyilerin yalanları içinde doğdunuz, oralara sığındınız. Her şey ta köküne dek yalana boğuldu, bozuldu bizzat iyilerin eliyle". Bereket versin, dünya yalnızca o koyun sürüsüne daracık bir mutluluk sağlayacak içgüdüler göz önüne alınarak kurulmamıştır.
Her kim iyi ve kötü'de yaratıcı olmak ister, en önce bir yokedici olmalı, değerleri parçalamalıdır.
En yüksek kötülük böylece en yüksek iyiliğe girer: İşte bunun da adına yaratıcılık denir.