...baskıcı benmişim, onlar zıtlaşmıyorlarmış benimle, ben zıtlaşıyormuşum. Kendimi bildim bileli duyarım bu lafları. Doğduğum andan beri onlara karşıymışım, daha konuşmayı bile bilmeyen, durmadan gözlerini dikip onlara bakan kötü bir çocuk olarak bile varlığımı kafalarına kakmışım, ikiyüzlü korkunçluklarını. Gözlerini dünyaya ilk kez açan çocuk halim bile onları sarmışmış, çünkü onlara karşıymışım. Daha hayatımın ilk anlarında bile güdüsel olarak her şeyimle onlara cephe almışım, olup biteni idrak etmeye başladığımda büyük bir kararlılık ve umarsızlıkla sürdürmüşüm bunu.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bütün bir akşamüzeri benimkiler iş güç konuşmalarıyla bana işkence etmişlerdi ve beni durmadan ikna etmeye çalışmak ya da asıl konuşulması gereken konularda tamamen susmak suretiyle, başlarına gelmiş bir bahtsızlık olduğumu kafama kakmışlardı.
Ailemden yani işkencecilerimden kaçıp kulenin bir köşesine gizlendim, ışık yakmadan dolayısıyla sivrisinekleri bana karşı azdırmadan kütüphaneden bir kitap almıştım, birkaç satır okuyunca Montaigne olduğu ortaya çıktı, onunla kimseyle olmadığı kadar içten ve gerçekten aydınlatıcı bir biçimde akrabayım.
Felsefe öne geçti, şiir sanatı yok artık. Ona mezarlıkta daha sık rastlanıyor, sanki kendine orada bir yer arıyor, onu benim zevkime göre en iyi olan yerde görüyorum hep. Rüzgardan korunmuş, bütün herkesten kendini tamamen ayırmış.