Mҽrvҽ
@Merivera
Olur öylee..
332 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
``Her şeye rağmen gözümün önünde güzel bir gelecek canlandırmaktan kendimi alamıyorum.``
-Van Gogh
MY isimli okura yanıt verildi
Mҽrvҽ
🐞
Reklam
Bazen kalbimin bir heycanı daha kaldıramayacak kadar yorgun olduğunu hissediyorum ama bir yandan da içim içime sığmıyor.
Kimi zaman da sorgusuz sualsiz bir şekilde insanları dinlemek isterken sanki onlarda kalacak bir yerim yokmuş gibi de hissediyorum. Söylemezsem de içim içime çarpıyor.
Özetle çoğu zaman ne kendime aidim ne de bir başkasına.
Mҽrvҽ isimli okura yanıt verildi
Mҽrvҽ
@Elfida_00 🌿🌺😊
not: (bilgisayarda emoji yoktu seninkini kopyaladım bvfhvbjfh hakkını helal et, seviliyorsun)
Bazen kalbimin bir heycanı daha kaldıramayacak kadar yorgun olduğunu hissediyorum ama bir yandan da içim içime sığmıyor.
Kimi zaman da sorgusuz sualsiz bir şekilde insanları dinlemek isterken sanki onlarda kalacak bir yerim yokmuş gibi de hissediyorum. Söylemezsem de içim içime çarpıyor.
Özetle çoğu zaman ne kendime aidim ne de bir başkasına.
Mҽrvҽ isimli okura yanıt verildi
Mҽrvҽ
@Elfida_00 Nazan Bekiroğlu ne demiş “Ey sıkıntı şiddetlen, nasılsa geçeceksin.” :))
Bazen kalbimin bir heycanı daha kaldıramayacak kadar yorgun olduğunu hissediyorum ama bir yandan da içim içime sığmıyor.
Kimi zaman da sorgusuz sualsiz bir şekilde insanları dinlemek isterken sanki onlarda kalacak bir yerim yokmuş gibi de hissediyorum. Söylemezsem de içim içime çarpıyor.
Özetle çoğu zaman ne kendime aidim ne de bir başkasına.
Mҽrvҽ isimli okura yanıt verildi
Mҽrvҽ
@Elfida_00 tabiki hislerin ilerlemede etkisi vardır, hisler yön rehberlerimizdir kendi oluşumumuz içinde memnuniyetimizle de ilerleyebiliriz. İlerlemek her zaman bir karşı koyuş değildir sanırsam. Ayrıca hisleri oluşturan bir de sürecin olması durumu doğru ama hislerden kastımızın duygularımız mı yoksa güdülerimiz mi olduğunu iyi idrak etmemiz de önemli. Balık bıkmışlığını bir olgu ile değil kendi yaşayışıyla koyacak. Kendine yeni bir yüzüş şekli bulacak. Çevresindeki balıkların da yer yer bıktığını görecek. Bıkmanın da hayattan olduğunu, hvbfhd hatta biraz ikonik olacak ama bıkarak yüzmenin verdiği zevki tadacak.Hatta dönüp o bıkmış yüz ifadesine bakıp kendine gülecek. Hı?hvfdhjgdj
Bazen kalbimin bir heycanı daha kaldıramayacak kadar yorgun olduğunu hissediyorum ama bir yandan da içim içime sığmıyor.
Kimi zaman da sorgusuz sualsiz bir şekilde insanları dinlemek isterken sanki onlarda kalacak bir yerim yokmuş gibi de hissediyorum. Söylemezsem de içim içime çarpıyor.
Özetle çoğu zaman ne kendime aidim ne de bir başkasına.
Mҽrvҽ isimli okura yanıt verildi
Mҽrvҽ
ne güzel anlatmışsın.. Ruhumuza ancak o okyanus sahip çıkabilir evet. Bir durum daha var, belki de buradaki söz konusu balık akvaryum ya da okyanustan ziyade bizzat suyun kendisini hasta ettiğini düşünmeye başlamıştır, hem görmediği su hem tabiatı olan suyu.. Bir balığın sudan bıkışıdır belki de bahsettiğimiz, kurtulmak istemenin çaresizliğidir. Bu durumda balığın suyunu sevmesi temizlemesi yeterli olabilir kanımca. Ait olma ait olduğun yeri oluşturmaktan geçiyor, tabiatına uygun olmayan yerde durmamaktan, kendinden kendiliğinden olandan uzaklaşmamaktan..ve balık olduğun için memnun olmaktan; ki tabiatta balıkların balıklıklarını, ağaçların ağaçlıklarını, kuşların kuşluklarını sorguladığı nerde görülmüş; peki ya insan, balığı yerine yerleştirenin, kendini ait olduğu yere yerleştirmediğini mi sanır? Hisler aitliği belirler mi, gerçeği verir mi?