Bazen kalbimin bir heycanı daha kaldıramayacak kadar yorgun olduğunu hissediyorum ama bir yandan da içim içime sığmıyor.
Kimi zaman da sorgusuz sualsiz bir şekilde insanları dinlemek isterken sanki onlarda kalacak bir yerim yokmuş gibi de hissediyorum. Söylemezsem de içim içime çarpıyor.
Özetle çoğu zaman ne kendime aidim ne de bir başkasına.
Mҽrvҽ
çünkü ne kendine aitsin ne bir başkasına bu bir gerçeklik, bir yere ait olmayı neden isteriz? Aitlik bir balığın suyu görememesi gibi değil midir?Belki de ruhumuzun sığacağı yerler bildiğimiz yerler değildir. Ya da bilip de unuttuğumuz yerlerdir
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hz. Ömer der ki:1000k
İster hoşuma gitsin, ister gitmesin; hangi hal üzere sabahlarsam sabahlayayım benim için fark etmez. Çünkü ben, hayrın hoşuma gidende mi, gitmeyende mi olduğunu bilmiyorum.
Mҽrvҽ
Çok seviyorum bu kitabı yaa,sayenizde tekrar okuyor gibi oluyorum.İyi okumalar☺️
"Provası yok hayatın.Ne yeniden yaşamak mümkün ne de yaşadıklarını silebilmek.Önemli olan ilk defa değil son defa sevebilmek."
VüsaIe Quluzadeh isimli okura yanıt verildi
Mҽrvҽ
Ben öyle biliyordum eğer siz kimin olduğunu biliyorsanız benimle de paylaşın ben de öğreneyim