Felaketimizi başka biriyle taksim etmek saadettir, fakat annelerle değil, annelerle değil. Annelere anlatılan kederler taksim değil, zarbedilmiş olur : çocuklarının felaketini iki katı şiddetle hisseden anneler, bu ıstıraplarını çocuklarına fazlasıyla iade ederler ;böylece keder anadan çocuğa ve çocuktan anaya her intikal edişinde büyüdükçe büyür.
Küçükler çok benzeşirler :Korku ile acının derinleştiği anlayışlı gözler, yaşlarına nispetle ağır tecrübelerin kırıştırdığı ve soldurduğu manalı yüzler, tahammülün düşürdüğü başlar ve ümit...