Herkes çok nazikti ve fazla konuşuyordu,ama önemli şeyler hakkında değil;o kadar çok gülümsüyorlardı ki ,tedirgin görünüyorlardı. Ama giysileri göz kamaştırıcıydı;gerçektende davranışlarında eksik olan tüm kaygısızlığı giysilerine,yiyeceklerine içtikleri o bir sürü şeye,davetlerin verildiği saraydaki odaların savurgan döşeme ve süslemelerine dökmüş gibiydiler.
Yüz kişiden biri,bin kişiden biri sonuna kadar gidiyor,ta en sonuna kadar .Geri kalanlar ya mutluluk taklidi yapıyor,yada duyarsızlaşıyorlar.Acı çekiyoruz,ama yeterince değil