Merak ediyorum acaba kaçımız kendi seçtiğimiz hayatı yaşıyoruz? Altı yedi yaşımıza geldiğimizde karakterimizin çoğu şekilleniyor. Yani ölünceye kadar bizi bir an bile yalnız bırakmayacak şeye , ebeveyn ehliyeti diye bir şey olsa asla alamayacak insanlar şekil veriyor. Daha Yirmi yaşımıza gelmeden meslek seçimlerimizi yapıyoruz. Peki hangi doğrultuda ? Kaç kişi yeteneklerine ilgi alanlarına göre seçim yapıyor ? Tıp fakültesindeki öğrencilere sorsak tıp okumak kaçınızın hayaliydi diye acaba kaç kişi el kaldırır. Daha 18 yaşındaki çocukların altını çiziyorum ÇOCUKLARIN ağzına pelesenk ettiği " hayatın gerçekleri" kaç çocuğun hayallerinden vazgeçmesine sebep olmuştur . 40 yıl boyunca yani hayatımızın yarısından daha fazlasını daha rahat bir hayat yaşamak uğruna hiç düşünmeden kaç kişi feda ediyor ? Tabi buna yaşamak denirse .
Herkes yaptığı seçimlerin sonuçlarına katlanmak ve işlediği günahların bedelini ödemek zorundadır. Bence zaten kimse buna isyan etmiyor. Peki ya yapmadığınız seçimlerin sonuçlarına da katlanmak zorundaysak ve işlemedigimiz günahların bedelini bize ödettiriyorlarsa ... Aslında Bu bir ihtimal değil !? Hiçbirimiz kendi yaşayacağımız hayat hakkında söz sahibi değiliz . Doğduğumuz andan beri anne babalarımız başta olmak üzere komşu kadın dahi yani biz hariç herkes hayatımız hakkında söz sahibi ve yine biz hariç herkesin bir fikri var. Ama elalemi kafanıza takmayın demiyorum. Zaten elaleme gelene kadar hayatta seçim yapmak için çok da fırsatımız olmuyor. Hepimiz gün içersinde dahi bir çok seçimler yaparız . Erken kalkmak veya kalkmamak ders çalışmak ya da çalışmamak, hatta o yediğimiz son lokma bile bizim için bir tercih ve vazgeçiştir. Ve herkes yaptığı tercihin sonucuna da katlanmak zorundadır . Hepimiz bedeller ödemek zorundayız . Fakat hayat boyu