okudumbitti#
Puanım 10 üzerinden 10.
Kitap adı: Geziyorum
Yazar; Sevdiye Yeşil Dezcan
Yayınevi: Siyah beyaz yayınevi
Sayfa: 158
Kitap grubundan sevgili yazarımız Sevdiye yeşil dezcan hocamızım Geziyorum serisinin üçüncü kitabını bitirdim.
Kemerlerini bağlayın geri sayım başladı. Kıbrıs'a uçuyoruz
Kıbrıs Akdenizdeki stratejik konumunda dolayı bakır madeniyle ünlü bir ülke.
Adını da bu yüzden bakırın Latincesi olan "Cumprum" ve İngilizcesin"Coperden" türeterek Cyrus adını alır.
Kıbrıs'a gittiğiniz zaman araba direksiyonu bizde olduğu gibi solda değil tam tersine sağda tarafta bulunuyor ve her yerde adım başı sizi izleyen foto kapan bulunuyor ve böylece hız yaptığınız zaman size anında trafik ceza geliyor.
Biz bunu bilmediğimiz için bayağı bir trafik cezası yemiştik. Ülkede ilk kodu yok. Onun yerine eğer araba kiralayacksanız her kiralık arabanın arkasında Z harfi bulunuyor ve kırmızı renkte oluyor. Bizim de kırmızı renkte bir arabamız vardı.
Aslında bu olay tamamen ülkeye gelen ziyaretçilerin tanınması için yapılmış.
Bu sadece kiralık arabalar için geçerli. Diğer arabalar da her plakada harfler bulunuyor ve sayılar iki bölümden oluşuyor.
En önemli kural ise herkes arabayı kullanamıyor. Eğer kullanacaksa da yetki vermek gerekiyormuş.
Romanda gezimize ilk olarak 30. 000 bin nüfusu olan Kapalı Maraşla yani namı diğer Hayalet şehirle başlıyoruz. Ben de romanı okurken bir zamanlar Kıbrıs'ta üç sene bulunmuştum. Kapalı Maraşı canlı canlı görme fırsatım olmuştu.
Çok hüzünlü bir hikayesi var. Kapalı Maraş bir zamanlar Kıbrıs'ın Las Vegas diye tabir edilen içinde gazinolardan tutunda eğlence hayatının olduğu, İngiliz Kraliyet ailesi gibi ünlü isimlerin buraya geldiği bir yer.
Masmavi tertemiz denizi olan bir yer. Hatta kumu bile İngiltereden getirilmiş. Burada
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
#okudumbitti#
Puanım 10 üzerinden 10.
Kitap adı: Geziyorum
Yazar; Sevdiye Yeşil Dezcan
Yayınevi: Siyah beyaz yayınevi
Sayfa: 158
Kitap grubundan sevgili yazarımız Sevdiye Yeşil Dezcan hocamızım Geziyorum serisinin ikinci kitabını bitirdim.
Romanda ilk olarak yazarımızın eşi Ali beyle tanışma hikayesini okuyoruz. Çok güzel bir tanışma hikayeleri var. Dilerim hep mutlu olurlar
Ondan sonra da turumuza herkesin bildiğ bir zamanlar haberlerde bile adı geçen Gülhane parkıyla başlıyoruz. Gülhane parkını duydum ama hiç gidip görme fırsatım olmadı.
Gülhane parkı içinde birbirinden güzel rengarenk lalelerin yer aldığı kocaman bir park. Bir zamanlar Nazım Hikmet cezaevinden firar eder. Kaçak olarak polis tarafından arandığı zamanda sevgilisi Piraye hanımla buluşmak istediği zaman polis ablukası olduğu için de sevgilisiyle bir türlü buluşamaz.
Polis onu yakalamasın diye de parkta bulunan meşhur ceviz ağacına çıkar. Ve işte o zaman da meşhur şiiri olan Ceviz ağacını yazar.
"Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane parkında,
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında."
Gülhane parkında meşhur bir diğer olay ise 3 kasım 1939 yılında Sultan Abdülmecid döneminde Hariciye Nazırı Koca Mustafa Reşid Paşa tarafından Tanzimat fermanının okunmuş olması.
Tanzimat fermanının Gülhane Parkı'nda okunması nedeniyle Gülhane Hatt-ı Şerifi (Padişah Yazısı), Gülhane Hatt-ı Hümâyûnu veya Tanzimât-ı Hayriye (Hayırlı Düzenlemeler) olarak da anılır.
Bir sonraki durağımız ise Çatalcada ki filamingo köyü oluyor. Burada çok fazla kalmayıp rotamızı bu sefer de Gülhane parkının hemen sol tarafında bulunan Alay köşküne çeviriyoruz.
Alay köşkü 19 yüzyılın başlarında Batı Avrupa mimari biçimiyle yapılmış bir köşk.
Topkapı sarayının pencereleri İstanbul sokağına bakan tek yapısı olan köşk burası.
#okudumbitti#
Puanım 10 üzerinden 10.
Kitap adı: Geziyorum
Yazar; Sevdiye Yeşil Dezcan
Yayınevi: Siyah beyaz yayınevi
Sayfa: 158
Kitap grubundan sevgili yazarımız Sevdiye Yeşil Dezcan hocamızım Geziyorum serisinin ilk kitabını bitirdim.
Romanda gezimize ilk olarak aynı zamanda benim de annemin memleketi olan güzel Edirne'yle başlıyoruz. Annemle babamın burada tanışıp evliliğe ilk adımı attıkları o meşhur aşk hikayesini her zaman dinlerim.
Edirne de yazarımızın da dediği gibi meşhur olan ciğer tava var. Ben de gittiğim zaman yemiştim ve tadına doyamamıştım.
İkinci şehrimiz Osmaniye, burada da aynı Eskişehirde olduğu gibi Masal parkı var. Eskişehirden sonra gideceğim ilk durak burası olacak galiba.
Osmaniye deyince akla ilk gelen sabun oluyor. Benim de okurken ilgimi en çok çeken sahneydi.
Osmaniyeden sonra üçüncü durağımız kebabıyla meşhur ünlü şehir Adana'ya geçiyoruz. Adana da kebap yemek isteyenler olursa Ciğerci Mahmut var.
Yazarımız orayı mutlaka tavsiye ediyor. Bir de üstüne olmazsa olmaz kadayıf yedin mi tadına doyum olmuyor
Okurken hem hüzünlü hem de beni şok eden ise Hatay oldu.
Hatay ülkemizde okuma oranı düşük olmasına rağmen ülkemizin en çok okuyan şehri. Depremden sonra o eski güzelliği kalmamış.
Her yer enkazla dolu. Ölenlere Allah rahmet eylesin yaralılara da Allah şifa versin. O koca şehir şimdi yavaş yavaş da olsa yaralarını sarmaya başladı. Tabi her ne kadar iyileşmeye çalışsa o yara asla geçmiyor. Bedende ki yara gecer de ruhun yaralıysa inanın zor geçiyor.
Hatay'ın bir de yağmurla ilgili çok ilginç bir özelliği varmış. Yağmur yağdı mı 40 gün yağıyormuş.
Gezimize kaldığımız yerden İstanbul'la devam ediyoruz. İstanbul'da ise görülmesi gereken iki yer var.
