Merve dalga

Kaybolmuş zamanın ardında
"Bayım... aşk diyorsunuz!" Aşk, artık hiç tanımadığım bir sûrettir. Korku, yalnızca kimliğimi belirleyen bir sözcüktür. Cesaret artık tamamlanamamış bir hikâyedir. Belki de tamamlanamayan tek şey, insanın kendisidir. İnsan arar durur, zamanın içinde kaybolur. Bu yüzdendir ki ben, içimdeki boşlukta seni ararım, seni bilirim, seni tanırım. Seninle tamamlanırım.
Şiir
Reklam
Sensizliğin şehri
İmkânsızlara ulaşamaz mıyız bir gün? Yoksa bu hikaye hep böyle yarım mı kalır? Belkide imkânsız dediğimiz şey henüz keşfedemediğimiz bir yolun başlangıcıdır . Ya da ... boşver... Bir gün elbet , aynı toprak ikimizin de bedenini örtecek. Ve o zaman belki de en büyük pişmanlık Hiç başlayamamamış olmak olacak. ' MERVE DALGA ---
Şiir
YARINSIZ BUGÜN
Sebebi sensindir yalnızlıkların, Kaynağı sensin artık gözyaşlarımın. Aklımla kalbim arasına aşılmaz duvarlarını örüp, Beni bir başıma bırakıp, Bugünümü yarınsız koyandır senin adın. Her şarkının melodisinde duyduğumdur senin adın, Yürüdüğüm her yolda attığım adımdır. Gündüzler bilmiyor nereye ait olduğumu, Kuşlar bilmiyor nereye yuva yapacağını. Ve kalbim... Kalbim de duyamuyor ki aklımın sesini ! Şu dünyada her şey zıttıyla var oluyor: O yüzden sen varsan, hüzünler de var. Sen varsan, karanlıklar da var. Ama biliyor musun? Senden binaen hüzünler de güzel, karanlıklar da güzel. Sensizliğin içinde sana dair ne varsa , Hepsi bir beşâret gibi düşüyor gönlüme Çünkü anladım ki : Seninle birlikte olan acı bile sensiz olan seviçlerimden Daha güzel . Varsın , ben de varım Yoksun , ve bu bile seninle anlamlı Senin adın hayatın ta kendisi. Ve ben o hayatı, adını taşıyan gecelerde ararım .
Şiir
DÜŞERKEN YILDIZLAR
--- Yan yanayız belki ama, bu şehrin rüzgârları bile sesimi ulaştıramıyor sana... Dip dipeyiz belki, ellerim ellerini arıyor ama keskin ve tehlikeli uçurumlar var; o uçurumlar, ölüm fermanımın son satırlarıymış gibi... Başucumda bir cellat, tebessüm ediyor bana. Korkuyorum... Gözlerinin ışığı bütün evreni aydınlatıyor Ama ben yine de seni bulamıyorum. Derken; Ansızın, gözlerin aklıma geliyor, gözlerinin derinliği nefesimi yarıda kesiyor. Ve sürgüne zorladığın bu aklıma, gülüşün denk düşüyor kalbimde ; içim ısınıveriyor. Böylelikle bütün imkânsızlıklar ortadan kalkıyor, ya da ben öyleymiş gibi davranıyorum. Bir umut, güneşin doğuşunda batıyor. Ve tekrar, Bir ay beliriveriyor sol taraflarımdan Sanki bir umut tekrar doğuyor ay ışığında. Dilimde bir şiir mırıldanıyorum, Attilâ İlhan'dan: "Ellerimden tut, yoksa düşeceğim, yoksa bir bir yıldızlar düşecek."