Sebebi sensindir yalnızlıkların,
Kaynağı sensin artık gözyaşlarımın.
Aklımla kalbim arasına aşılmaz duvarlarını örüp,
Beni bir başıma bırakıp,
Bugünümü yarınsız koyandır senin adın.
Her şarkının melodisinde duyduğumdur senin adın,
Yürüdüğüm her yolda attığım adımdır.
Gündüzler bilmiyor nereye ait olduğumu,
Kuşlar bilmiyor nereye yuva yapacağını.
Ve kalbim...
Kalbim de duyamuyor ki aklımın sesini !
Şu dünyada her şey zıttıyla var oluyor:
O yüzden sen varsan, hüzünler de var.
Sen varsan, karanlıklar da var.
Ama biliyor musun?
Senden binaen hüzünler de güzel, karanlıklar da güzel.
Sensizliğin içinde sana dair ne varsa ,
Hepsi bir beşâret gibi düşüyor gönlüme
Çünkü anladım ki :
Seninle birlikte olan acı bile sensiz olan seviçlerimden
Daha güzel .
Varsın , ben de varım
Yoksun , ve bu bile seninle anlamlı
Senin adın hayatın ta kendisi.
Ve ben o hayatı, adını taşıyan
gecelerde ararım .