Merve Turan
@Merve_tuuran
Döneminin başarılı yazarlarından Husrev… Yazdığı bir piyesle gündemin merkezinde durmuş, piyes kurcalandıkça kendisinin ve çevresinin gerçekleriyle yüzleşmiş. Eseri okudukça fark ediyoruz ki yakınımız, dostumuz bildiğimiz insanların kendi emelleri için bizden alıp götüremeyeceği şey yok. İnsanın bunu fark ettiğinde çektiği acıyı Husrev’in kurduğu felsefik cümlelerde fark ediyoruz. Bu yalnızlığın içinde kendini bir ağacın varlığında bulup yaşatmış ve onu da kaybedince yaşama tutunacak hiçbir şeyi kalmamış. İnsanın durup biraz soluklanmasını, bazı gerçekleri fark etmesini sağlayan ve okunmayı hak eden bir eser.
Reklam
İçimde ukte kalan sonlardan biri oldu Uçurtmayı Vurmasınlar. Bu sonlar hep böyle mi olmalı? Bizi anlayan bize dokunan insanları hep kaybetmişiz. Buna mahkûmuz. Ben de şu sıralar Barış gibiyim. Biraz kırgın biraz buruk… Aramızdaki fark onun çocuksu umudu. Ben bir şeyler için artık umudumu kaybettiğimi hissediyorum…
