Merve
@Mervebmz
24 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
TespitlerAlıntı
Fıkrayı biliyorsunuz.
İki kişi tartışıyormuş. Birİ öbürüne diyormuş ki :
_Allah isterse deveyi iğnenin deliğinden geçirir ;deveyi küçültür, iğnenin deliğinden geçirir. Öbürü itiraz etmiş:
_Hayır ,demiş, bence deveyi küçültmez, iğnenin deliğini büyültür,bu işi öyle yapar. Deveyi mi küçültür, iğnenin deliğini mi büyültür noktasında anlaşamıyorlarmış .Derken ,oradan geçen birinin hakemliğine müracaat etmek istemişler .Hangimiz haklıyız diye sormuşlar. O da demiş ki:
_ Allah ,deveyi iğnenin deliğinden geçirmeyi murad ederse ,ne deveyi küçültür, ne iğnenin deliğini büyültür; o deveyi o delikten öylece geçirir.☆
Günümüzde Müslümanların yaptığı tartışmalar bu fıkrayı hatırlatacak mahiyette sürdürülüyor.
Puan vermedi·408 syf.·
1 saatte okudu
·2026 3. kitabı
"Yine Mevlâna hazretleri'nden bir dörtlük okuyacağım sana ,hediye olarak, tabii kabul edersen ."
"Çok isterim," demiştim hevesle. "Lütfen buyrun."
☆
Aşk günahkârıyız biz, Müslüman başka/ Minicik karıncayız biz, Süleyman başka/ Solgun bir yüz iste bizden, bir ciğer parçası/ İpekli kumaş satan bezirgân başka... ☆
Annemden bu sözleri duymak tuhafıma gitmişti.
"Anlamak lazım" diye tekrarladım şaşkınlıkla. "Yani dinlerin gerekli olduğunu mu söylemek istiyorsun?" "Gerekli ya da değil Karen, ama biliyoruz ki varlar. İnsanları hâlâ derinden etkiliyorlar. Var olanı görmezden gelemezsin, bu ,başını kuma gömmek olur .Ama bildiğim başka bir gerçek daha var ki ,dinlerin hiçbiri perdenin arkasında vaat edilen o muhteşem yaşamı kanıtlayamıyor .Hepsi ,olmayan bir dünyayı vaat ediyor bize. Ama şu an yaşadığımız dünya gerçek; sadece zenginlikler değil ,yoksulluklar da gerçek. Açlıktan ölen çocuklar gerçek, hastalıklar gerçek ,savaşlar gerçek, giderek daha mutsuz olan insanlık gerçek. Yeryüzünün her sabahında insanlar gözlerini böyle bir hayata açarken ,bunca acımasızlık, bunca yoksulluk ,bunca umutsuzluk varken, perdenin öteki tarafındaki cenneti düşünerek yaşamayı ben kendime yediremiyorum Karen .Böyle bir cennet olsa bile kendime yediremiyorum. Ben iyiliği ,sadece iyilik olsun diye yapmayı seviyorum, kötülükten kaçınmayı, kötü olmadığım için yapmayı istiyorum .İyi olduğumda birinin bana ödül vermesi ya da kötü olduğumda birinin beni cezalandırmasından korktuğumdan değil. İyi olmak için bir efendiye ihtiyacımız yok kızım. İyilik de kötülük de içimizde ,bizimle beraber doğdu ,bizimle birlikte yok olacak. Önemli olan yaşarken neyi seçtiğin, hem de cennet ödülü ya da cehennem cezası olmadan .Hem de ölüp gideceğini bile bile .Perdenin Ötesi diye bir yer olmadığının farkında olarak. Üstelik senden sonra gelecekleri hiç kıskanmadan ,üstelik biz görmesek de onlar daha mutlu olsun diye çabalayarak. Benim payıma düşen de buymuş, teşekkürler hayat diyerek. Bence yaşamak bu kadar basit, aynı zamanda bu kadar güzel, bu kadar heyecan verici. Bütün mesele sahiden alçakgönüllü olabilmekte."
Elimi hâlâ bırakmamıştı . "Ama böyle kuru kuruya gidilmez ,"dedi yalancıktan kaşlarını çatarak. "Büyükler, küçüklere hediye verir ayrılırken."
Bir eşya verecek sandım ama İzzet Efendi etkili sesiyle bir şiir armağan etti bana.
☆
Sana dilsiz, dudaksız sözler söyleyeceğim/ Bütün kulaklardan gizli sırlardan bahsedeceğim /Bu sözleri sana, herkesin içinde söyleyeceğim/ Ama senden başka kimse duymayacak/ Kimse anlamayacak.
☆
Şiir bitince oyunbaz bir ifade belirdi gözlerinde. "Mevlâna Hazretleri'nin şiiri," diye açıkladı. "Bakalım bu büyük insanın sözlerini sen duyacak mısın?"