Bir anda nesneler bir anlam kazanır gibi olmuştu, dünyadaki her şeyin, ancak insanlarla ilgili olduğunda, insan eylemlerine ve insan kaderine katkıda bulunduğunda bir anlam taşıdığını kanıtlamak istercesine.
İnsanların çılgınlık dediği şey, Tanrı için aklın ta kendisidir. Tüm insan düşüncelerinden sıyrılan akıl, Tanrı düşüncesine ulaşır sonunda; bu düşünce, akıl dışı ve çılgınca bir şeydir bizim için. Oysa bu düşünceye varan, mutluluğun da mutsuzluğun da üstüne çıkar; umursamaz olur tıpkı Tanrı gibi.