Merve Dalkıran
@Mervedalkiran
Yaşlılar pek uyumaz. Yaşlandıkça, insan ölüme benzeyen bir şeyden kaçar gibidir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ben kendimi bilmiyorum. Buna deli oluyorum bazen. İyi miyim ki ben? Kötü müyüm yoksa? İnsan bilir mi bunu, insan düşünür mü bunu? Çiçeğe bakınca çiçekleniyorum. Ama taş da çok. Her yer kaya.
Umut çok garip bir şey, insanı olduğundan daha aptal etmeye yetiyor.
