Merve
@Mervederler
Şu anda okuduğu kitap
İki eliyle arkasındaki ağacın kabuklarına sarıldı. Parmakları soğuk yarıkların arasına girdi. Elini hemen geri çekti ve göğsüne götürdü. Göğsünün içinde, bu asırlık ağacın kabuğu gibi yarıklar bulunduğunu sandı ve gırtlağına kadar bir ateşin çıktığını hissetti. Aman yarabbi, ne kadar yalnızdı...
Yalnız... Gökyüzündeki yıldızlardan çayın dibindeki çakıllara, doğu tarafından kopup gelen bulutlardan batı tarafındaki denize kadar uzanan ve yayılan bu kocaman gecenin içinde yapayalnızdı. Düşüncelerini hangi istikamete koşturursa koştursun, karşısına kimse çıkmıyordu. Şu anda bu kosmaca dünya üzerinde kendisini düşünen bir tek kişi bile mevcut olmadığına o kadar emniyeti vardı ki, acı bir kabadayılıkla kendisini de hiç kimseyi düşünülmeye layık bulmuyor; fakat bundan, sebebini anlayamadığı bir üzüntü duyuyordu. Acaba onu sahiden hiç düşünen yok muydu ve o hiç kimseyi düşünmemekte, kendini yalnız bulmakya bu kadar haklı mıydı? Bu ihtimal onun gerilmiş olan sinirlerini biraz gevşetti. Sırtını ağaçtan ayırdı; derin bir nefes aldıktan sonra kasabaya doğru yürümeye başladı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Merve
, bir kitap okuduPuan vermedi·192 syf.·
10 günde okudu
·Okunma: 31 Aralık 2021 15:12
·2021 21. kitabı
Umutsuz bir aşkla seviyorum sizi, bundan sonra da bin kat daha fazla seveceğimi biliyorum. Bir gün olur da sizi öldürürsem, kendimi de öldürmem gerekecek. Ama siz olmadan yaşamanın verdiği acıyı artırmak için belki de daha güç öldürürüm kendimi. İnanamayacağınız bir şey söyleyeyim mi size? Her geçen gün biraz daha seviyorum sizi. Aslında akıl alacak şey değil bu.
Sizinle konuşurken aklımdan geçenleri bir bir saymak, her şeyi olduğu gibi söylemek istiyorum. Dış görünüşmüş, biçimi kurtarmakmış, hep aklımdan çıkıp gidiyor. Yalnızca görünüş açısından değil, her yönden değersiz ve yoksul biri olduğumu kabul ediyorum. Öyle alıcı erdemlerim falan yok. Bunu açıklamak bana hiç de zor gelmiyor. Hatta buna aldırmıyorum bile. İçimdeki her şey bir anda donup kaldı. Nedenini siz çok iyi biliyorsunuz. Kafamda tek bir insancıl düşünce yok. Uzun zamandan beri dünyada, Rusya'da ya da burada neler olup bittiğinden habersizim. Drezden'e gittim ama gelin görün ki bu kentin neye benzediğini hiç anımsamıyorum. Kafamı neyin kurcaladığını biliyorsunuz. Gözünüzde bir hiç olduğum için, artık hiçbir umudum kalmadığı için açık açık konuşuyorum; nereye baksam sizi görüyorum ve geri kalanı umursamıyorum. Sizi niçin seviyorum, nasıl seviyorum, bunu bilemiyorum. Biliyor musunuz, belki de güzel bile değilsiniz. Düşünün bir, yüzünüzün güzel olup olmadığının bile farkında değilim!
