Merve
@Mervederler
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Sürüyle gencin fabrikalara tıkılıp koşullandırıldıktan sonra düzen koruyucusu olarak sokaklara bırakılmalarından söz ediliyordu. Otomatikleştiriliyorlardı. F. Alex, dünya bahçesi diye pek sökemediğim bir şeyi anlatıyordu uzun uzun. Koca Tanrı'nın ektiği bu bahçede ağaçlar hep aynı tür meyveler veriyordu. Bu ağaçların meyveleri arada bir yere düşüyor, düşünce de hemen üzerine basılıyordu.
Kaybedilen en kıymetli eşyanın, servetin , her türlü dünya saadetinin acısı zamanla unutuluyor. Yalnız kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor ve her hatırlayışta insanın içini sızlatıyor. Bunun sebebi herhalde," Bu öyle olmayabilirdi!" düşüncesi, yoksa insan mukadder telakki ettiği şeyleri kabule her zaman hazır.
Anlaşamayacağımızı anlarsak veda eder ayrılırız... Bu o kadar mühim bir felaket mı? Hayatta yalnız kalmanın esas olduğunu hâlâ kabul edemiyor musunuz? Bütün yaklaşımlar, bütün birleşmeler yalancıdır. İnsanlar ancak muayyen bir hadde kadar birbirine sokulabilirler, üst tarafını uydururlar ve günün birinde hatalarını anlayınca, yeislerinden her şeyi bırakıp kaçarlar. Hâlbuki mümkün olanla kanaat etseler, hayallerindekini hakikat zannetmekten vazgeçseler bu böyle olmaz. Herkes tabii olanı kabul eder, ortada ne hayal düşmesi ne kırıklığı kalır... Bu halimizle hepimiz acınmaya layığız; ama kendi kendimize acımalıyız. Başkasına merhamet etmek, ondan daha kuvvetli olduğunu zannetmektir ki, ne kendimizi bu kadar büyük nede başkalarını bizden daha zavallı görmeye hakkımız yoktur.
Reklam