Bence alışkanlık yeryüzünün en iyi insanını bile vahşi bir hayvan gibi yozlaştırıp aptallaştırabilir. Kan ve güç sarhoş eder; bozulma, yozlaşma başlar; akıl ve duygu sonunda adım adım en anormal olayları yapabilir hale gelir.
Evet, dibi görünmeyen kuyulara atılan taş nasıl çıkardığı sesle onların derinliğini gösterirse başkalarının acı da bizim yüreklerimize düştüğü zaman çıkardığı sesle bize kendimizi, insanlığımızın derecesini öğretir...