Kısacası ~Evet, Wilhelm, bazen bir anlığına beni yerimden sıçratıp kendime getiren bir cesarete kapılıyorum, o ân ~nereye gideceğimi bilsem, koşa koşa gideceğim.
...değerli dostum, keşke insanlar geçip giden şimdiyi yaşamak yerine, geçmişte kalan bir sıkıntının hatıralarını anımsamak için hayal gücünü bu kadar zorlamasalar.
Nasıl olur! Güneş, ilkbahar, çiçeklerle dolu çayırlar, sabahı müjdeleyen kuşlar, bulutlar, ağaçlar, doğa, özgürlük, hayat... Bunların hiçbiri bana ait değil mi artık?
İki tutam nergis kokusuna saklamak istedim o ânı. Üzerimde kahveden palto sağ elimde çantam, solumda paltomla aynı rengi paylaşan sevimli bir kedi. Uyumsuzdu tüm dizeler yahut tam tersi yöne ilerliyordu cümleler.