“İyi bir anne olursak çalışabilir miyiz? İyi çalışırsak sevebilir miyiz? Rekabet edecek miyiz, etmeyecek miyiz? Kendimizi suçlu, yararsız ve garip bir şekilde yaralı hissetmeksizin evde kalabilir miyiz?”
Evet, bu zayıfın ya da kendini ısrarla böyle görenlerin çarpık ahlak anlayışıdır. Güçlü olan bizi sürüklemekle “yükümlüdür”; bunu yapmadıkları takdirde, sayısız yoldan, onlara bunsuz yaşayamayacağımızı anlatıp dururuz.