Merve
@Mervee_21
22 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Birini kaybetmek, büyük kavgalarla, bağışlarla, öfkeyle olmuyordu aslında. Çünkü kavga varsa, hâlâ bir şeyleri değiştirme umudu, hâlâ bir mücadele vardı. Asıl kayıp, sessizlikte geliyordu. Konuşmamaya alışınca, anlatmaya gerek duymayınca, karşısındakiyle tartışma zahmetine bile giremediğini anlıyordu insan... Artık hiçbir şeyin önemi kalmadığını.
Hayat, görünmez yaralarla örülüdür. Hayal kırıklıkları, kayıplar ve kazandığımız deneyimler ruhumuzda derin izler bırakır. Bu izler, çocukluk yaraları gibi kabuk bağlamaz, kanamaz; yalnızca içten içe sızlar. Her yara, bize hayatın karmaşıklığını ve her şeyin istediğimiz gibi gitmeyeceğini öğretir.
Bu izler; aynı zamanda bizi şekillendiren, olgunlaştıran ve kim olduğumuzu belirleyen sessiz öğretmenlerdir. İçimizde saklı bir hikâyeye dönüşürler. Her hatırlayışta sızlasa da kimseye anlatmadığımız yanlarımızı taşır. Sessizce, derinlerde bir yerde bizi biz yapan parçalar hâline gelirler.
Ve sonunda anlarız ki bazı yaralar hiçbir zaman tamamen İyileşmez; yalnızca onlarla yaşamayı öğreniriz.
Ve güz geldi Ömür Hanım. Dünya aydınlık sabahlarını yitiriyor usul usul. İnsanın içini karartan bulutların seferi var göğün maviliğinde. Yağmur ha yağdı ha yağacak. İncecik bir çisenti yokluyor boşluğunu insan yüreğinin. Hüznün bütün koşulları hazır. Nedenini bilmediğim bir keder akıyor damarlarımdan. Kalbimin üstünde binlerce bıçak ağzı, yüzüm ömrümün atlası, düzlükleri bunaltı, yükseklikleri korku, uçurumları yıkıntılarımla dolu bir engebeler atlası. Yaşamak bir can sıkıntısı mıdır Ömür Hanım?