Korku bir sis gibidir. Uzaktan bakan kişi, sisi içerisinde atmosfer olmayan, hiçbir canlının yaşayamadığı bir kapsül gibi algılar. Fakat içerisine adım attığında sisin aslında bir atmosfere sahip olduğunu, içinde nefes alınabildiğini burada da yaşamın devam ettiğini fark eder.
Hüzün halini donmaya benzetebilirim. Hüzünlü kişinin düşüncelerinin ve duygularının ritmi yavaşlar gelecek çok uzakta hiç gelmeyecek bir meçhul halini alır.