Mervege
@Mervegee
Bazı kitapların son sayfaları, çok sevdiğin bir insanı kaybetmek gibi..
311 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
-- Görüyorsunuz, yapayalnızım, hiç kimsem yok! - dedi.
- Susuyorum, susuyorum sonra birden yüreğimde bir şeyler kaynıyor, taşıyor... Taşlarla, ağaçlarla konuşacağım neredeyse...
Reklam
Uzun süredir karanlık, derin bir çukurda yaşıyordum sanki; gözlerim görmüyor, kulaklarım duymuyordu; bütün duyularımı yitirmiş, yarı ölü yarı diri bir varlığa dönüşmüş gibi hissediyordum...
Sıkılmıştım; bu kendine has, katlanılmaz bir sıkıntıydı. Sanki göğsüme ıslak, ılık cıva doluyor, içeriden baskı yapıyor, göğsümü, kaburgalarımı zorluyordu; su kabarcığı gibi gittikçe şişiyormuşum gibi geliyordu ve bu küçük odada, tabut biçimli tavanın altında boğulacak gibi oluyordum.
Başımda ya da yüreğimde küçük bir şişlik büyüyordu sanki; bu evde görüp tanık olduğum her şey, kışın ağır ağır yol alan bir atlı araba katarı gibi gövdemin içinden... beni çiğneyerek, ezerek, yok ederek geçip gidiyor gibiydi.
..gelgelelim kimse kadınlara saygı göstermez... Bak bu sözüm kulağına küpe olsun: Kadınlara hep saygılı ol...
Reklam