'Öl ve sonra kendi küllerinin arasından yeniden doğ!' deseler, hiç tereddüt etmeden ölür insan. Keşke insanın yüreğinde böyle bir ışık yansa da ruhunu aydınlatsa, serbest ve sağlıklı olarak en yüce duygularla kaygısızca düşünebilse...
..sanki çevresindeki insanlarla arasına bir mesafe koymuş ve onlardan, oralardan ayrılmıştı. Bir insan, derin iç duygularını açığa vurmak istediği zaman hep böyle yapar.