Komşumuzun eşi genç yaşta öldüğünde annem uzun süre babamla bir yere giderken "sen önden çık ben geliyorum" demiş. O evin önünden yan yana geçmemek için. Bakın bu şiirdir, o incelikle büyütüldük. Bu yüzdendir her şeye hassas bakışımız..
O günden sonra kadın çalışmayı bırakmadı. İstemeyi de bırakmadı. Sevmeyi,denemeyi, dua etmeyi de. Ama telaşı bıraktı. Çünkü sonunda öğrendi: Teslimiyet, elindekini bırakmak değildi. Elinden kaçmakta olanı zorlamamaktı.