-Bizi unutma...
-Bizi an...
- Ölüm o kadar güç değildir. Unutulmak yamandır.
- Asıl ölüm unutulmaktır.
- Unutmak da ölmektir.
Hayat birkaç hatıradır.
Hayat ölümün başlangıcıdır.
-İnsan anıldıkça yaşıyor demektir...
Anıldıkça yaşıyor demektir...
Yaşıyor demektir...
İnsanlar niçin böyle yaşıyorlardı ?
Ne için bazıları iyi bazıları kötüdür ?
Niye bazıları mutlu bazıları mutsuz?
Niye bazılarından herkes korkar da bazılarından kimse korkmaz?
Niye bazılarının çocukları var bazılarının yok?
Niye bazıları başkalarına maaş verdirmeyebiliyor?
..... Besbelli en iyi durumda olanlar en çok aylık alanlardı.
***
Dedem diyor ki atalarının adlarını, kim olduklarını unutanlar kötülük yapmaktan utanmazlarmış. Çünkü o zaman insanın nasıl biri olduğunu ne çocukları bilirmiş ne de çocuklarının çocukları.
***
*Eee oğlum, insanlar akılları ile değil de zenginlikleri ile tanınmaya ,büyüklenmeye kalkışırsa bunun sonu kötü olur.
* Kendi ayıbını örtmek isteyen başkalarının yüzüne kara çalar.