Son sayfasına kadar ne olacak diye okuyorsunuz. Yazarın dili çok akıcı. Tek bir sayfada bile odağınızı kaybetmenize izin vermiyor. Yazarın çok iyi bir doğa gözlemcisi olduğunu düşündüm. Bazı betimlemeleri hayrete düşürdü. Okuyanlar anlayacaktır Keçinin gözlerinin anlatımı, kangurunun duruşu ve emu kuşunun gıcık bakışları:), ay ve taşlar. Açlık, susuzluk ve yorgunluk. Dünyaya başka gözle görmenizi sağlıyor. Karakterin de kitabın başından sonuna gelişmesine değişmesine ama aynı zamanda değişmemesine tanık oluyorsunuz. Ben çok beğendim. Sadece karakterimize şunu demeden yorumumu bitiremem. tamam aç kalmamak için avlanmalarını anlarım da minik kedi yavrularına bunu yapmayacaktın be jaxie