Ben bu hayatta en çok öğrenmeyi ve öğretmeyi sevdim..
Sonsuza kadar öğrenci olmaya aday bir öğretmen...
Kitap, çay , çiçek ve çocuk kalbi sever.
Küçük bir anı defteri... Kendime notlar . . .
Geçen hafta gittiğim söyleşide, velilerin baskısı yüzünden Türk yazarların hayal gücünü rahatça kullanarak kitap yazamadıklarından bahsetmişti Tuğba Çoşkuner. Kitabı okurken aklıma bu cümleler geldi. Sanırım doğru söylüyor. Yabancı çocuk kitaplarından aldığım tadı alamıyorum. Ancak hayal gücü adına güzel bir kitap. Meslektaşımın emeğine yüreğine sağlık.
Hikayedeki Moni gibi bir öğrenciydim , resim çizemediğimi düşünürdüm. Resim yaparken hep başkalarından kopya çekerdim, aklıma bir fikir gelmezdi. Çünkü mor bir zürafa çizilebileceğini düşünemezdim hatta aklıma gelse de onu bir şekilde kovardım kafamdan çok saçma diye. Kalıplaşmış eğitim sistemimizle çocuklarımızın hayal gücüne ket vuruyoruz. Geçmişe bakarak bu durum iyileşiyor diyerek umut ediyorum. Farklılıklarını kabul ederek, bir birey olarak gördükçe çocuklarımızı dünyamız daha da anlamlı olacaktır.
Çocuk kitaplarını seven bir öğretmen olarak bir solukta okudum. 5 . Sınıf öğrencilerim için almıştım. Gayet yerinde bir seçim olmuş. Onlar için ideal bir kitap. Ayrıca çocuk kitaplarını seven yetişkinlerde okuyabilir. Gerçek dünyaya kapıldıkça hayal gücümüzden uzaklaşıyoruz. Bu anlamda insanı içine çeken bir kitap. Şimdi sıra çocuklarda bakalım onlar ne yorum yapacak ?
Ayrıca bir serinin ilk kitabı olduğunu sonunda anladım. Devamı gelecektir. Bekliyoruz
Duvarın ArdıTuğba Coşkuner · Cezve Çocuk · 2021580 okunma