Ne durumda olursak olalım, bir müziğiz; insan, kendi sesinş, dâima, başkalarından önce işitir. Harkesin, kendince bşr çileye dayanabilme gücü de buradan gelir.
Şişeler içinde açık denize atılan mektuplar gibi: birgün buradan çıkınca, geniş penceresine, kim bilir kaç yıl sonra, Kay Yokuşu'ndan bir geçiş esnâsında, bakarım galiba.
Hayâline başkonulan büyük sevdadır hayatı yaşanır kılan: fetih, olmadan çok önce de, kutlanabilmelidir bence; böylece, daha çabuk varılır, sanıyorum: varsayımlarında dâima ileri gideceksin, geçmişe yürümez ki zaten!