Kederle ağlıyor,kaybı için ağlıyor,öfkeyle ağlıyor,onu nasıl olup da böyle bırakıp gittiğini açıklaması için ağlıyor,geri dönmesi,ah,geri dönebilmesi için ağlıyor. Her şey aynı değil,onsuz hiçbir şey aynı değil,ondan nefret ediyor,onu özlüyor,içinde bir boşluk var…
İçeriyorlar diye bütün anılarını engelleme lüksü yoktu. Üstelik hepsi morun içinde kaybolmuş değildi;bazıları kendi zihinsel kitaplığına yerleştirilmişti ve istediği an onları çağırabilirdi.