Şamanlık her ne kadar eril bir görünüm sergilese de kökeninde ve tabanında, özellikle de koruyucu ve yardımcı ruhlar bağlamında dişil bir yapıya sahiptir ki, bunu aradan geçen 3-4 bin yılık zaman süreci de bozamamıştır.
Bir zamanlar Ç. Velihanov da bu meseleye dikkat çekmiş, Kazak-Kırgızlarda şamanlığın Müslümanlıkla karıştığını ve tek inanç öbeği oluşturduğunu gözlemlemiştir.
Burada şunu da muhakkak söylemek gerekir ki, bazı Sibirya kavimlerinde, meselâ Nganasanlarda, bugün de yurtta ocağı erkekler yakamaz, yalnız kadın yakar, çünkü kadın evin sahibi, ocağın koruyucusudur.