Ey gece, acılarımın önündeki dilsiz kapı,
Gör artık bu karanlık yara izinin kanadığını
Ve kabından taşmak üzere olduğunu çektiklerimin!
Ey gece, ben hazırım artık!
Georg Trakl
Georg Trakl
Elim ışığa uzandı, son anda vazgeçtim, karanlıkken de yeterince çirkindi dünya.
İyi ki sığınacak bir tanrı vardı her zaman, yoksa nasıl başa çıkardık bu hayatla?
Müzeyyen Abla’ nın söylediği şarkının aksine, son ihtimalin ölmek olmadığını anlatan bir yanılgı.
Sayfa 78
Beni ben yapan o şahane mutsuzluğumu, ucuz sevinç kırıntılarıyla tedavi etmeye çalıştım.
…
Kendimle birlikte bütün dünyayı da kandırdım.
Sayfa 12