Meryem bürkek
@Meryemce12
“Hız uyuşturuyor. Artık her yerde ve hiçbir yerdeyiz. Aslında bütün varlığımızla bir yerde değiliz, parça parça orada ve buradayız. Anlaşmak için zaman gerekir, zaman ve mekan. Konuşmanın yanında susmak da gerekir, birbirine soyledigine dikkat kesilebilmek, kalbini dostunun kalbine yaklaştırmak gerekir.”
Sayfa 118
Reklam
Alemde ne varsa âdemde o var.
Sayfa 74
Puan vermedi·382 syf.·
2025 3. kitabı
Okumaya defalarca başlayıp bir türlü kitaba tam olarak adapte olamadığım ama buna rağmen her seferinde yeniden okumak için heyecan duyduğum bir kitap diyebilirim. Belki de bunun nedeni, bazı gerçeklerle bilimsel ve psikolojik açıdan yüzleşmenin kolay olmaması. Kitapta; davranışların yol açtığı hastalıklardan, aile dizilimleri ve geçmişten taşınan duygusal yüklerin sebep olduğu birçok rahatsızlığa kadar, bilimsel verilere dayanan binlerce hasta örneğiyle karşılaşıyoruz. Bu örneklerin bazılarında kendimizden bir parça bulurken, bazılarında ise kendimize fazlasıyla benzeyen kişilikleri fark ediyoruz. Özellikle çocukluk döneminden itibaren farkında olmadan içselleştirdiğimiz duygusal baskıların, bastırılmış hislerin ve öğrenilmiş davranışların zamanla hem ruhsal hem de fiziksel sağlığı nasıl olumsuz etkilediği çarpıcı bir şekilde ortaya konuyor.
Gabor Maté, zihin ve bedenin birbirinden ayrı olmadığını; stresin yaşam kalitesini düşürerek hastalıklara zemin hazırladığını vurgularken, sağlıklı bir yaşamın ancak duygusal farkındalık ve içsel dengeyle mümkün olabileceğini hatırlatıyor. Kitap boyunca, anlamını bildiğimiz fakat içini tam olarak dolduramadığımız kavramların gerçek gücüne tanıklık ettim. Örneğin duygusal yeterlilik ve ayrışma gibi kavramların, kişinin duygularını bastırmadan ifade edebilmesinin ne kadar iyileştirici ve sağlıklı olduğunu; duygularını sürekli bastıran bireylere kıyasla çok daha dengeli bir ruh hâli sağladığını fark ettim. Aynı zamanda bireyin, duygu ve düşüncelerini benliğiyle sağlıklı bir şekilde ayrıştırabilmesinin kişisel iyileşme açısından ne kadar önemli olduğunu anladım. Kitabın sonunda ise iyileşmenin; öz farkındalık, kabul, öfke kontrolü ve olumlama gibi duyguları bilinçli ve dengeli bir şekilde barındırmakla mümkün olabileceğini güçlü bir
Anlaşıldığımızı hissettiğimiz oranda kendimizi anlayacak, en derin bilinçaltı seviyelerinde sevildiğimizi anladığımız oranda kendimizi sevecek, küçük bir çocukken özümüzde hissettiğimiz merhamet oranında kendimize şevkat göstereceğiz.
Sayfa 277
