Meryem Canbay
@Meryemcy
Olağanüstü evrende,insan ruhunun duvarlarına çarpan çığlıklar henüz susmadı.
8 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Geçerken mezarlıkların önünden,mezar taşlarını okuyorum,bir kez daha yaşasınlar diye.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Vaktiyle doğayla olan mutlu beraberliğinden kopan insan,onun yerine geçecek ve yaşamına anlam katacak bir başka beraberliği bulamadığı gibi,artık doğaya da geri dönememiş ve umudunu uzaydaki başka dünyalara yöneltmiştir.
İlkel insan acımasızdı.Kendini koruyabilmek için öyle olmak zorundaydı.Ama diğer insanlara acı vermekten zevk alma eğilimi savaşlarla birlikte gelişmiştir.
Sayfa 19