Dedemin öğrettiği çok eski bir şiir geliyor aklıma:Asil insanların en neşeli zamanlarında bile bir hüzün vardır,daha düşük ruhlar ise en sefil zamanında bile neşelidir.
“Kelimeleri güzelleştirerek ya da şiddetlendirerek, güzel tasvirlerle insan hallerini anlatmaya kalkma.Sen eylemi anlat,gerisini okur kafasında tamamlasın.Aristo da böyle demişti.”