Talim,terbiye,iyi örnek,bunların hepsi geçici şeylerdir.Ve çevre değişmedikçe,insanın değişmesine imkan yoktur.Bu küçük mülâhazadan,Türkiye’deki yenilik ve garpçılık hareketlerinin,neden başarısızlığa uğradığı sorununa kadar çıkabiliriz.
Hayatın anlamını sorup durmak yerine,kendimizi her gün ve her saat yaşam tarafından sınanan insanlar olarak düşünmemiz gerekir.Cevabımız sözle ve meditasyonla değil,doğru eylem ve doğru tavırla olmalıdır.
“Hakikat şuydu;sevgi,insanın ulaşılabileceği en yüksek ve en büyük hedefti.O anda,insan şiirinin,insan düşünce ve inancının ayırt ettiği en büyük sırra haiz oldum:İnsanın kurtuluşu sevgiyle ve sevgidedir.”