Meri
@MeryemmS
Eğlenmek insanı mutlu ettiği için kitapları yakıyorlar, insanların iyiliği için kitap yakıyorlar. kitapların özeti, özetin de özeti çıktı. böylelikle en ağır kitabı bile bir kaç cümle ile okumuş oluyor ve geriye kalan vakti de eğlenmeye harcayabiliyorsunuz. Düşünmeyen, eğlence toplumu devlet baskısıyla yaratılmadı. ilk başta sansür baskı hiçbiri yoktu. Kitap okumamayı insanların kendileri seçti. okullar, simgesel yaratıcılar, düşünce adamları yerine atletik sporcular çıkarmaya başlamasıyla beraber entellektüel kelimesi küfür haline geldi. bunun suçlusu devlet mi yoksa çağımız insanı mı ?
kitap hem korkutuyor, hem ağlatacak kadar üzüyor.bugün ise kitabın geçmişidir. geleceğin insanı ürkütmesi beni etkiledi. ilk sayfalarda distopik bir kitap gibi görünsede ileriki sayfalarda insanın bunları kendi eliyle bu hale getirmesine şahit oluyoruz. Teknoloji her ne kadar modern olsada her şey gibi bunuda yanlış kullandığımız zaman tehlikeli hale geldiğini görüyoruz. İnce bir kitabı okumak zor gelirken saatlerin çoğunu televizyona ayırmak kolay geliyor. Ki bence insan rahatına düşkünlüğünden ileriki yıllarda felaketlere imza atacak. Düşünmek her şeydir, kitaplar düşünmeyi geliştirir. ve bunlardan mahrum kalan insanlar boş ve amaçsız insan topluluğudur. Oturup düşününce şuan kitap okuma oranının düşük olması tıpkı bu eserdeki gibi onları yakmaya mahkum edebilir.
Reklam
Küba edebiyatının klasikleri arasında denilebilir. Bu çalışmada Rosales'in Küba'yı özlediğini ihsas eden tek bir sözcük bile yoktur.
satırları william'ın gözünden okuyoruz. bakımevi adı altındaki cehennemi anlatmakta. burada hastaların arasındaki ilişkileri, günlük alışkınlıklarını nötr bir şekilde anlatmaktadır. Eserin diğer bir özelliği nefret dolu olmasıdır. bunun sebebi Yazarın Küba'ya olan nefretidir. genel olarak beğendim ama yorumları okumadan pek fazla anlaşılmıyor. ve Yazarla ilgili bir kaç bilgi edinince çok daha iyi oturuyor her şey.
Reklam