Her şeyi yapamazsın, her şeyi başaramazsın. Başarman da gerekmiyor zaten. Hayatın sana sunduğu seçenekleri değerlendirip yoluna devam etmen lazım, yoksa yıllar boyu olduğun yerde takılı kalabilirsin. Diyelim ki sen hayattan 100 lira istiyorsun ama hayat sana diyor ki şu an sadece 10 lira verebilirim sana. Ve sen hayata küsüyorsun. Ben bu durumu şöyle ifade etmeyi seviyorum, tavşan hayata küsmüş hayatın haberi olmamış. Hayatın sana şu an verdiği 10 lirayı alıp yoluna devam etmezsen, ileride alabileceğin binlerce lirayı alma şansın hiç olmayacak.
Reklam
Bazen sen ne yaparsan yap olmaz. Belki de zamanı gelmemiştir. Sen bütün hazırlıkları da yapsan, zamanı gelmeyince çiçek açmaz, güneş doğmaz.
Evet çaba gösterme konusunda alacağımız her ilham değerli ama hayat yolunda nihai olarak varmamız gereken tek hedef maddi kazançlar içerisinde başarıya ulaşmak mı olmalı? Böyle düşününce ister istemez başarısız olma ihtimali bu dünyada yok olmakmış gibi geliyor. Yukarıda bahsettiğim insanlar hakkında okuduğumuz birçok şey, bir sürü reklam ve halkla ilişkiler ajansının filtresinden geçerek bizlere ulaşıyor. Yani neyi duymamızı istiyorlarsa onu duyuyoruz. Böyle büyük ölçekli işlerin arka planında, gizli anlaşmalar, devlet destekleri ve haklarına girilen birçok insan olabilir. Bu madalyonun diğer tarafı ve kimse madalyonun bu tarafına bakmak istemiyor. Evet başarılı olmak önemli bir şey ancak hayatın nihai amacı olmamalı kesinlikle. Hayatta başarı haricinde, birçok alan var; yakın ilişkiler, topluma faydalı olmak, güzel ilişkiler kurmak, iyi insanlar yetiştirmek gibi. Başarı odaklı olmak, bunları geri bırakabiliyor bazen.
Ortaya koyduğun çabalar işe yaramadı ve sen elinden geleni yapmana rağmen istediğin sonucu elde edemedin, yani başarısız oldun. Bu senin kötü, yetersiz ya da aptal olduğun anlamına mı gelir? Burada okuyunca belki cevabın hayır olacak ama maalesef birçok insan başarısızlık yaşadığı zaman bu durumu kişiliğine bağlayıp böyle yorumlayabiliyor. Başarı bir kişilik özelliği değildir, gerekli çabayı ortaya koyduğunda ortaya çıkan bir sonuçtur. Başarısızlığını kişiliğine bağladığında ve hayatta var olmanın tek anahtarının başarılı olmak olduğuna inandığın zaman, hayatın doğal akışı içinde karşılaştığın hayal kırıklıkları senin için deprem etkisi yaratacak demektir. Anlık düşünmek yerine hayatının ortalamasını hesap etmelisin. O an için başarısız oluyor olman belki de sadece hayatının yüzde birini kapsayan bir şey. Büyük resmi değerlendirerek kendine haksızlık yapmamalısın.
Mükemmel olmaya çalışma yolu, hep sonu hüsranla biten kişinin yaptığı ve başardığı şeylerin tadını çıkarmasını engelleyen bir yol. Ve şunu artık çok net bir şekilde fark edebiliyorum, mükemmeliyetçilik başarının düşmanı. Gerçekçi olan şey, mükemmel olmak değil yeterince iyi olmaktır. “Yeterince iyi” kavramı çok daha insani ve gerçekçi çünkü herkesin ortaya koyabileceği potansiyel farklıdır. Birbirinden farklı insanları kendinle rekabet unsuru içinde değerlendirmek yerine sen kendi çabana odaklanmalısın, yeterince çaba gösterdin mi, elinden geleni yaptın mı? Cevabın evetse, tamam o zaman, sen de yeterince iyisin.
Reklam