Diğer insanlar ne der? Çoğu zaman bunu düşünmekten dolayı yaptığımız işten keyif alamıyor ve ileriye gidemiyoruz. Halbuki her ne yapıyorsan kendin için yaptığını düşündüğün zaman işler bambaşka bir hal alıyor. Böylece uğraştığın şey senin için keyifli bir hal alıyor.
Reklam
Tez yazmak, bir işe başlamak, belli bir yaştan sonra üniversite okumak, sevdiği bir konu ile ilgilenmek gibi birçok konuda insanlar mükemmeliyetçilikleri yüzünden hiç harekete geçemiyorlar. Burada fark etmen gereken şey, zihninin sana sunduğu şeyin gerçek değil sadece bir yanılsama olduğu. Zihninin sana dayattığı mükemmeliyetçilik, geçmişinden getirdiğin ve zihninde dolanan bir virüs gibidir. O mükemmeliyetçilik virüsü seni yine zorlayacak ama senin mantığınla ve iradenle ona karşı koyman gerekiyor.
Ne zaman başlamaya niyetlensem, planların arasında boğuluyordum, nasıl yaparım düşünceleri içimi yiyordu. Yazarken istediğim gibi olmazsa düşüncesi beni çok tedirgin ediyordu. Yazdıktan sonra ortaya çıkan şey ya beğenilmezse diye düşünmekten geriliyordum. Mükemmel ve hatasız bir kitap yazma isteğim nedeniyle yıllar geçiyor ama ben bir türlü yazmaya koyulamıyordum. Bunu fark ettiğim anda bilgisayarımın karşısına geçip, yazmayı düşündüğüm şeylerin taslağını çıkarmaya başladım. Ve sonrasında her şey aktı gitti. Çok sevdiğim yazar Aldous Huxley’in bir sözü var: “Başlamak için en uygun zamanı beklersen hiç başlamayabilirsin; şimdi başla, şu anda bulunduğun yerden, elindekilerle başla.
Kendine şefkat göstermek, kendine torpil geçmek değildir. Yaptığın hataları şımarıkça görmezden gelmek de değildir. Kendine şefkat göstermek, insan olduğunun, hatalar yapabileceğinin farkında olmak ve böyle durumlarda kendini onarmak için ortaya koyacağın çabadır. Özellikle bazı insanlar, kendilerini acımasızca eleştirmenin ve suçlamanın gerekli olduğunu düşünürler. Ancak zaten yaptığın hatalar konusunda kazandığın deneyim ve ilk yaşadığın pişmanlık yeterlidir. Ama sen bunu uzattıkça, yere düşen kendine sürekli tekme atıyorsun gibi oluyor. En başta söylediğim gibi sen de insansın, hata yapmış olabilirsin bu çok doğal.
Kendine en son ne zaman şefkat gösterdin, hatırlıyor musun? Birçok insan şefkati sadece çevresindeki insanlara gösterilecek bir duygu zannediyor. Ama en temelde kişinin kendi kendisine şefkat göstermesi gerekir. Sen bugüne kadar kendine acımasızca davrandın, kötü hissettikçe daha da acımasızlaştın. Peki senin başına gelenler başka birisinin başına gelseydi ve o kişi senden yardım isteseydi, ona da kendine davrandığın gibi mi davranırdın? Bu soruyu danışanlarıma sorduğum zaman, neredeyse tamamı tam tersi şekilde şefkatle yaklaşacağını ifade ediyor. Peki kendine şefkatle yaklaşmak neden bu kadar zor?
Reklam