Ivan Ilyic, kendi hayatını mahvettigi gibi başkalarının hayatlarını da zehirledigi düşüncesiyle yalnız kaldı. Üstelik bu zehir azalmak şöyle dursun gitgide tüm varlığını ele geçiriyordu
Acılı bir şefkat duyuyorum, bizi seyreden bir Tanrı nin duyabileceği cinsten. İnsan denen şu zavallılara insanlık denen şu zavallı tuhaf yaratığa yegane bilinçli varlığın şefkatiyle bakıyorum. Ne yapıyor bu kadar insan?