Meryem savaşçı
@Merylal
Öğretmen
Lisans
İstanbul
3 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Yeniden- Sahici yaşam öyküleri
“Yeniden”, okurun kalbine sessizce dokunan; dönüşümün, içsel onarımın ve hayata başka bir yerden bakabilmenin hikâyesi. Burcu Köprülüoğlu’nun yalın ama derinlikli dili, insanın kendiyle yüzleşmesinin ne kadar zarif ve aynı zamanda ne kadar çetin bir yolculuk olduğunu hatırlatıyor. Sayfalar ilerledikçe umut ve kırılganlık birbirine karışıyor; okur, kendi ‘yeniden’lerini düşünmeden edemiyor. Bu kitap, bitirdikten sonra bile insanın içinde uzun süre yankılanan bir tazelenme hissi bırakıyor.”
Yeniden- Hasat Öyküsünden
Gökyüzünü çok sevdiğini ama bakmaya pek zamanı olmadığını söyledi. Başında tozdan kirden sararmış beyaz yırtık bir şapka, üzerinde solgun mavi bir gömlek ve eskimiş kül rengi yamalı bir pantolon; sırtında boynundan çapraz bağlanmış yerlere kadar sürünen büyükçe bir çuval vardı. Kafasını kaldırıp gözlerime baktı. “Peki, sen en çok neyi seversin?” dedi. Bakakaldım, ne diyebilirdim ki? Gökyüzüne bakmaya zamanı olmayan, saatlerdir yalın ayak pamuk toplayan bu küçük yüreğe kuşları mı seviyorum diyecektim, hiç görmediği denizi mi yoksa artık gidemediği okulundaki kitapları mı? Sevdiğim şeyler arasından uygun bir cevap bulamadığım an anladım ki bu çocuklar için bir şeyler yapmalıyım.
YENİDEN- Figüran
“Bütün çiçekler günü gelince soluyordu.
Benim bahçemdeki çiçekler zamansız soldu…”
Sahnedeki mikrofona sıkıca sarıldım:
“Şimdi birine bir soru sormak lazımsa bu soruyu kendime soruyorum: Çiçeklerim solarken ben neredeydim? Bir damla su kalmamış mıydı ki dünyada ben çiçeklerimi sulamadım! Şimdi birine hesap sormak lazımsa bu hesabı bana sorsunlar: Çiçeklerim soldu! Onları ben soldurdum. Görmezden geldim. Yaprakları sarardığında, toprağı kuruyup çatlarken, yapraklarını dökerken ben oradaydım, görmedim! Üstelik bilerek izin verdim, solmalarına! Onların solduğu sırada siz izleyin ve bana bu ödül verin diye film setindeydim.”
Reklam