Ahmet Hamdi Tanpınar her edebiyatçı gibi benim için de büyük bir şair ve romancı. Günlüklerle onun kendi küçük dünyasına misafir oldum. Biz sıradan insanların sahip olduğu küçüklükleri görmek beni üzdü. Kumarı ve sigarayı bırakamaması, bir çalışma disiplinine sahip olmaması ama bir başkasında buna tahammül edememesi, etrafındaki en yakın olduklarını bile kıskançlıkla suçlarken aslında kendinin onları kıskandığını görmek , hele hele hocası Yahya Kemal’i milliyetçilere yakın olmak için şiiri feda etmekle itham etmesi benim için büyük bir hayal kırıklığı.
Hayatı hep parasızlık, karamsarlık ve kendini küçük görmekle geçmiş. Ne yazık!
Para, kadın ve yapılacaklar listelerini çıkarınca geriye pek bir şey kalmıyor.
Ben de sanırım “Bu günlükler yayımlanmasaydı keşke!” diyenlerdenim.