Yaşanan her şey zamanla soluyordu. Öyle bir soluyordu ki belli belirsiz bir iz bırakıyordu arkasında. İnsan bu ize bakıyor ama yaşadığından emin olamıyordu.
Hayatın böyle bir özelliği vardı.
Şimdi iyiydi,o geceyi hatırlasa da etkilenmiyordu. Olmamış gibiydi,sanki biti ona anlatmış gibi ya da televizyonda izlemiş gibi. O kadar uzak, o kadar kendisinin dışında.