Demlendirici Krem
@Mesmum
Şu anda okuduğu kitaplar
İtalyan tekeli sebebiyle kendi ada pazarlarına sıkışan Sicilya
geleneksel yiyecekleri -ton balığı, gebre, sofra tuzu, adada bolca
yapılan zeytin üretimi, peynirler ve sosisler -tuzlaları ayakta
tutmaya yetmedi ve 1970'li yıllar itibariyle tuzlaların çoğu terk
edildi.
Fakat kendisininkileri yıllardır üçte birlik bir kapasiteyle hayatta
tutan Antonio D'Ali'nin tuzlaları bunlar arasında değildi.
D'Ali, "Biz çalışmayı sürdürdük çünkü her zaman tekelin bir
gün bırakılacağını umduk," diyordu. 1973 yılında İtalyan hükümeti
tuz tekeline son verdi ve bugün bu tuzlalar İtalyanın her
yerine tuz tedarik ediyor. İtalyan hükümetinin başta gelen korkusu
da buydu.
Reklam
Sicilya kasabalarının tipik bir örneği olarak Trapani, Fenike-Roma-Norman-Arap-Haçlı tarihine sahiptir. Bu unsurlar kasabanın mimarisine, diline, yemeklerine ve adetlerine yansımıştır. Sicilya'daki her şey bir tarih tabakasının üstüne bir başka tarih tabakası -gelen, fetheden, inşa eden, yenilen ve giden insanlar- şeklinde inşa edilmiştir.
20. yüzyıl başı itibariyle Amerikalılar Hazar Denizi'nden gelen Rus havyarına değer veriyordu. 1905 yılında Rusya çara karşı açık isyan halindeydi ve Nisan 1906'da Amerika'da yayınlanan Wide World Magazine, "Rusya'daki ayaklanmanın havyar endüstrisini büyük ölçüde etkilemesinden korkuluyor;' ikazında bulunmuştu. Yazar, Kazakların siyasi altüst oluş sürecine dahil olmasından ve mersinbalığı tutmayı bırakmasından endişeliydi.
Havyar, yer fıstığında olduğu gibi, tuzluluğun içmeyi teşvik edeceği
umuduyla bedava atıştırmalık olarak servis edilirdi. Birinci
Dünya Savaşı esnasında İngiliz askerleri, "balık kavanozu" diye
adlandırdıkları ve genellikle nefret ettikleri konservede sıkıştırılmış
havyarla beslenirdi. Bir askerin dağıtılan bedava balık kavanozu
yemektense konserve sardalye için para ödediği olurdu.
Havyar kelimesi Türkçe kökenli olup 180 milyon yıl boyunca
evrimleşmeyen tarih öncesi bir hayvan olan mersinbalığının yumurtalarına
işaret eder. Mersinbalığı, somon gibi anadrom olan,
yani tuzlu sularda yaşayan ama doğduğu tatlı suda yumurtlamak
için yukarı yönlü yüzen dev bir göçmen balıktır. Bu balığın
yumurtalarını yemek garum yemek kadar eski hatta daha eski
olabilir. Başlangıçta yumurtalar balıkçıların yiyeceğiydi ve ucuz
bir yiyecekti zira balığın kendisi yüksek fiyatlardan satılırken
bunlar satılamıyordu. Fakat bu yumurtalar gitgide değer görür
hale geldi.
Reklam