Çin'de güney yemeğinin, özellikle de Kanton yemeğinin genellikle
en iyisi olduğu söylenir. Ancak Hunan'dan Mao Zedung
ve Siçuan'dan Deng Şiaoping'in iktidara geldiği 1949 yılından
sonra Güneybatı Çin'den acı baharatlı yemek resmen moda haline
gelmiştir. "La yemeyen devrimci değildir:' sözü popüler bir
söze dönüşmüştür.
(La; acı biber)
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Eski idarede tuz, üreticiden tüketiciye giden yol boyunca vergilendiriliyordu.
Kişinin Hubei Eyaleti'nden geçebilmek için kırk
iki farklı vergi ödemesi gerekiyordu. Teorik olarak tuz üretimi
hük.ümet tekelindeydi fakat pratikte Çin, hükümetin bütün tuz
üretimini, ticaretini ve taşımacılığını kontrol edebilmesi için fazla
büyüktü. Bunun yerine hük.ümet, elit bir tüccarlar grubunun
tuzu üretim yerinden taşımasına izin vermek ve arkasından taşımayı
vergilendirmek yoluyla sadece alım satımı kontrol etmeye
çalışıyordu. Yuen Shang olarak bilinen bu elit firmalar genellikle
aile firmalarıydı; ya bu hakları kiraya veriyor ya da nesilden nesle
aile tekeli olarak tutuyordu. Çin halk edebiyatında tuz kaçakçısı
her zaman yoz ve şeytani tuz idaresiyle savaşan bir kahramandır.
Hikayenin kötü adamı çoğu zaman hükümet değil Yuen
Shang'dır.
1850-1877 yılları arasında Zigong'da 1700 tuz tüccarı vardı ve tuz üretiminin yüzde
20'si, efsanevi bir servet biriktirmiş olan dört ailenin elindeydi.
1835 yılında yeni bir kuyu olan Shen Hai kuyusu kazıldı. 800
metre derinlikte doğalgazla karşılaşıldı. 900 metre derinlikte
kuyu doğal tuzlu suya ulaştı ancak bin metre derinliğe kadar
sondaja devam edildi ve bu şekilde o dönemde dünyanın en
derine kazılmış kuyusu açılmış oldu. Yirmi dört yıl sonra bir
Amerikalı Titusville, Pennsylvania'da 70 metre derinliğe kadar
kazma başarısı nedeniyle coşkuyla kutlanacaktı.
Çin tarihi standartlarına göre tuz üreticileri artık sıkı kontrol
altında değil. Vergi tuz üretimine değil satışına getiriliyor
ve bu artık önde gelen bir gelir kaynağı değil. Fakat Dayin'deki
küçük kuyunun üzerinin örtülmesinin sebebi olan iyot talebi
sıklıkla, hükümetin tuz üzerindeki kontrolünün yeni biçimi
olarak görülüyor.