İnsanın ilk görevi, korkuyu yenmektir. Korkudan kurtulmadıkça hiçbir gerçek iş yapılamaz. Korkan insanın eylemleri kölecedir; gerçeği değil, gösterişi hedefler. Düşünceleri bile yanıltıcıdır; çünkü korkak gibi düşünür. Taki korkuyu ayaklarının altına alana dek.
Artık büyük insanlara "tanrı" demiyoruz; sınırsız hayranlık da duymuyoruz. Ah, ne kadar sınırımız var! Ama eğer hiç büyük insanımız yoksa, yahut hiç hayranlık duymuyorsak, bu ondan da kötü bir durum olurdu.