Mete ️

Er geç ölecekti kraliçe: Er geç bir gün söylenecekti bu söz. Yarın, yarından sonra bir yarın, bir yarın daha Sürüp gidiyor günden güne küçük adımlarla; Geçmiş günlerimiz ise nice sersemlere ışık tutmuş Ölüm yolunda, toz toprak olmazdan önce. Sön, cılız kandil, sön! Hayat dediğin ne ki: Yürüyen bir gölge, bir zavallı kukla bu sahnede: Bir saat boy gösterip, boyun kırıp gidecek! Bir daha da duyulmayacak artık sesi. Bir aptalın anlattığı bir masal bu: Kuru gürültüler, deli saçmalarıyla dolu.
Edebiyat
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Dert sustu mu Yüreğe dolar için için, yakar yüreği!
Edebiyat
Meleklerin en parlağı gökten düşmüş Ama melekler pırıl pırıldır yine de
Edebiyat
Kötülükle başlayan kötülükle sağlamlaşır
Edebiyat
Bedenimiz bahçemizdir, irademiz de bahçıvanı
Edebiyat