Metehan TUNÇKILIÇ

Ölüm, bizi çağıran, sessizliğin sesidir Dünyadaki koşunun mezarda bitmesidir...

Reklam

Metehan TUNÇKILIÇ

Bir gün umut, bir gün hülya tükenir. Bir gün uyku, bir gün rüya tükenir Her saat dünyaya sarılmak ne ki Bir gün mecal, bir gün dünya tükenir...

DÜNYA; Gölgeliktir oturduğumuz Ya bir su içimi, ya da daha az Her kim istese de fazla kalamaz. GENÇLİK: Acı, tadı bitirdiğimiz Bir bardakta çorba gibi çay gibi Yahut kaçıp giden deli tay gibi. ÖLÜM: Bilinmeyen yitirdiğimiz Ağıtlar ne yürekteki, dildeki Beden niye hoyrat, eksilen ne ki?

Takip Önerileri

Metehan TUNÇKILIÇ

Kar çiçeğim solmuş kar yatağında Can verir ırmağın dar yatağında Arife gecesi yer yatağında Üstüme serdiğim bayramlar hani ?

Metehan TUNÇKILIÇ

Yorulup demedim, yeter Hasretin gözümde tüter Kerem'den Mecnun'dan beter çölerde Seni aradım...