Metehan TUNÇKILIÇ
@Metehantk
Kendi çapında şair ve yazar
İlk şiir kitabım yayında link ile ulaşabilirsiniz
drive.google.com/file/d/1F4OIh64...
Elektirikçi
Lisans
Antalya
Erzurum
26 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Biliyorum, sevmiyorsun beni.
İnsanı kahreden şey umut değilmiş;
elinden hiçbir şey gelmeden bunu bilmekmiş...
Metehan Tunçkılıç
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Geliyorsun aklımaŞiir
Gidecek yerin yok, bunu sen de biliyorsun
Dönüp dolaşıp geliyorsun aklıma
Sildim sandıkça adını içimden
Dönüp dolaşıp giriyorsun rüyalarıma
Kaç gece sensizliğe yaslandım da sustum
Adını anmadım, içime gömdüm duydun mu
Her şey bitti dedikçe çoğaldı yokluğun
Bir kor gibi düşüyorsun avuçlarıma
Ne yollar unutturur seni ne zaman siler
Her ayrılık sonunda kapına çıkar gönlüm
Ben seni çoktan bıraktım sanırken içimde
Yine sen çöküyorsun en kuytu yanıma
Bir gün gelir de büsbütün giderim sanma
Bu sevda kolay düşmez kalpten, biliyorsun
Ben senden vazgeçmeyi öğrendim derken bile
Dönüp dolaşıp geliyorsun aklıma...
-Metehan Tunçkılıç
Unutamamak…
İnsanın kendi içinde kurduğu en sessiz, en uzun mahkeme.
Bazen bir şarkının nakaratına takılır gibi takılı kalır insan;
Aynı cümle, aynı an, aynı yüz…
Dilin ucunda döner durur da, bir türlü sonuna varamaz.
Sanki hayat ilerlemez de, sen hep o yarım kalan melodinin içinde yaşarsın.
Ne tuhaf değil mi?
En çok unutmak istediklerimiz, en inatçı misafirlerdir zihnimizde.
Kapıyı çalmadan girerler, gitmek nedir bilmezler.
İyi dediğin anılar da, kötü diye damgaladıkların da
Aynı masaya oturur;
Biri tebessüm ettirir, diğeri içini sızlatır…
Ama hiçbiri kalkıp gitmez.
İnsan bazen acıyı değil, o acının tekrarını yaşar.
Her hatırlayış, ilk kez oluyormuş gibi keskin,
İlk kez oluyormuş gibi gerçek.
Zaman geçer ama his geçmez;
Saatler ilerler ama kalp aynı yerde takılı kalır.
Ve işin en ağır tarafı şudur:
Unutamamak, sadece hatırlamak değildir.
Unutamamak; her gece yeniden yaşamak,
Her sabah biraz daha eksilerek uyanmaktır.
Belki de bu yüzden bazı duyguların adı yoktur…
Çünkü hiçbir kelime,
İnsanın içinden çıkamayan bir anının ağırlığını
Adın geçince kalbim sıkışıyor,
sen anla seni nasıl sevdiğimi
Ve sen, gözlerimi yaşlı bıraktın,
Sen anlat beni nasıl bırakıp gittiğini...
-Metehan Tunçkılıç
Değmezmiş artıkŞiir
Değmez artık gözlerine gözlerim,
Ne sana döner kırık hecelerim,
Ne de adını sayıklar uykusuz gecelerim,
Bu sevdaya yanmaya değmez kelimelerim…
Sevgi yetmezmiş, anladım artık,
Kül oldu kalbim, şahitsin en yakın tanık,
Vicdanımda kurduğum mahkemede sensin tek sanık,
Hükmün kesin: Bu sevda kifayetsiz artık…
Ne hatırın kaldı içimde, ne yarım bir umut,
Yıktım içimde büyüttüğüm o sahte put,
Kendime döndüm, sus dedim, unut
Son sözüm şudur: Bu sevdaya değmezmiş artık...
-Metehan Tunçkılıç