Bir cümle kurmuştum sana, yarım kaldı dudaklarımda,
Adını koyamadığım bir sızı büyüdü aramızda.
Ne sen tamamladın beni, ne ben susturabildim içimi,
Sevda dedik… oysa eksik bir cümleydi aslında.
Geceler boyu harf harf seni yazdım karanlığa,
Her mısrada biraz daha dağıldım yalnızlığa.
Bir virgül gibi durdun hayatımın en yerinde,
Ne nokta oldun sonuma, ne baş harfi baharıma.
Ellerin değdi mi hâlâ içim ürperir ansızın,
Sanki yarım kalmış bir dua dudaklarımda asılı.
Sen gittin ya, bütün anlamlar göç etti cümlelerimden,
Ben hâlâ seni bekleyen eksik bir yüklem gibiyim.
Ne zaman “bitti” desem, bir “ama” çıkar içimden,
Her vedam sana dönük, her susuşum seninle.
Sevda dediğin belki de tamamlanmayan bir şeydir,
Ben seni sevdim… gerisi eksik bir cümle işte...
-Metehan Tunçkılıç
Şiir kitabım profilimdeki linktedir